از ميان پيامبران ، قرآنِ كريمش را بر پيامبر أكرمش نازل نمود تا با ولايت كلِّيَّه و رؤيت باطنيّه و إدراكات عميقه و نور موهبتى إلهى ، در بين مردم حكم كند ؛ و آنان را بر راه مستقيم و طريق مستوِى به سر منزل سعادت و فوز و نجاح و نجات تا سرحدّ تمتّع و بهره بردارى از أقصى درجهء كمال إنسانيّت و فَنا در أنوار قدسيّهء قاهرهء نور توحيد ، و جَلَوات ذاتى رهبرى نمايد ؛ إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ « 1 » . و با خطاب ملكوتى خود به جميع مؤمنين أمر مىكند ، تا در جميع شُؤون خود زياده روى و كوتاهى ننمايند و قِسطاس و معيار مستقيم را در ميزان رعايت كنند ؛ وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا « 2 » . و در ميان مردم با عدل و داد رفتار نموده ، و پيوسته حكمشان را بر أساس اين معيار صحيح قرار دهند ؛ وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ « 3 » و عجيب آنكه : چنان ولاء تكوينى را با ولايت تشريعى بهم در آميخته ، و

--> ترساننده باشند ؛ و با ايشان كتاب را به حقّ فرو فرستاد تا در ميان مردم در آنچه با هم اختلاف ميكنند ، حكم نمايند . سپس در آن كتاب اختلاف نكردند - از روى ستم و تجاوزى كه در ميانشان بوده است - مگر همان كسانى كه پس از آنكه بيّنات ( و أدلّه روشن خداوندى ) به سوى آنها آمده بود ؛ كتاب نيز به آنان داده شده بود . در اين حال خداوند آنان را كه إيمان آورده بودند درباره آنچه كه با هم اختلاف داشتند به حقّ و راستى به إذن و إجازه و لطف خود هدايت نمود . و خداوند هر كس را كه بخواهد به سوى صراط مستقيم هدايت مينمايد . » ( 1 ) قسمتى از آيه 105 ، از سوره 4 : النّسآء « ما كتاب را به راستى و درستى بر تو فرو فرستاديم ؛ تا آنكه به آنچه خداوند به تو نشان داده است در ميان مردم حكم كنى ! » ( 2 ) آيه 35 ، از سوره 17 : الإسرآء « حقّ پيمانه را در وقت پيمانه كردن أدا نمائيد ؛ و با ترازوى راست و استوار وزن أشياء را بسنجيد . اين أمر مورد اختيار و انتخاب و پسند است ؛ و بازگشتش نيكوتر خواهد بود . » ( 3 ) قسمتى از آيه 58 ، از سوره 4 : النّسآء « و زمانيكه در ميان مردم حكم ميكنيد ، به عدل و داد حكم نمائيد ! »